ဇြန္း၊ ေရခြက္ႏွင့္ ၀ါးဖတ္ေတာ္

လက္ဖက္သားမွာ
ဆုိးေဆးပါဟု
တုိ႔ရြာအလုံး
အုံးအုံးကၽြက္ကၽြက္
ေယာက္ယက္ခတ္ၾက….။

ဥပါဒ္ရန္ေဘး
ေထာက္ဆေတြးကာ
ေၾကာက္ေသးျဖန္းျဖန္း
မုိးသုိ႔ပန္းၾက……..။

ဇယန္းလက္ဖက္
ႏွေျမာမက္လည္း
မသက္မသာ
လႊင့္ပစ္ရွာၿပီး
က်န္းမာအသိ
အေရးေပၚရွိၾက…..။

သုိ႔ေသာ္မပ်က္
လက္ဖက္၀ုိင္း၀ယ္
ဇြန္းငယ္တေခ်ာင္း
ပါးစပ္ေပါင္းစုံ
ေခါင္းအုံမတတ္
လွည့္ပတ္ထည့္ရင္း
အာခံတြင္းက
သြားရည္စကုိ
ေ၀မွ်ခံစား
ေရာဂါပြားလ်က္…..။

ဆယ္ပါးအက်ဳိး
လင့္ေမွ်ာ္ကုိးသည့္
ေရအုိးစင္ထက္
ေရခြက္ငယ္လည္း
သယ္ယူေရာဂါ
အေရးပါလ်က္။

အခါလည္သား
ကေလးမ်ားလည္း
၀ါးၿပီးခြံ႕လွာ
မိမာတာမွ
ေရာဂါမ်ဳိးစုံ
အေမြပုံလ်က္။

စုံလီနဖာ
ေရာဂါမ်ဳိးစုံ
ကူးစက္ကုန္လည္း
မၿဖဳံဓေလ့
ေမြ႕လ်က္သာပင္
မ်က္မျမင္သည္
၀ိညာဥ္တေစၦ
မေၾကာက္ေခ်သုိ႔
ေနၿမဲစားၿမဲ
ေသာက္ၿမဲသာတည့္
မီးမရွိသည့္ တုိ႔ရြာတြင္။

“ဇြန္း၊ ေရခြက္ႏွင့္ ၀ါးဖတ္ေတာ္”

http://kopaw07.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html

ကိုေပါ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>