ပင္ယံထိပ္မွာ ၀င္း၀ါ၀ါ
ငုပန္းေလးေတြပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ငုပန္းကုိခ်စ္တယ္။ ပိေတာက္ပန္းထက္ ပို နွစ္သက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ငုပန္းကို ဘာၿဖစ္လုိ ့နွစ္သက္မိပါလိမ့္ -ဒီအေၿဖကို ငုပန္းေတြ ၀ါထိန္ေနတဲ့ အပင္ၾကီးကို ေငးၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးၾကည့္မိတယ္။
ဒီငု ပင္ၾကီးကို အေ၀းၾကီးကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ၿမင္ေတြ ့ေနတယ္။ ဘယ္လို ေၾကာင့္မွန္းမသိ ငုပင္ၾကီးဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာက္လမ္းလာမိတယ္။
ငု၀ါ တဲ့- ငုလို ့ တစ္လံုးတည္းေခၚရင္ မၿပည့္စံုဘူးထင္ပါရဲ့- ငု၀ါ။
ငုသည္ အ၀ါေရာင္ရွိသည္။ သူ ့အ၀ါေရာင္သည္ စိုစိုၿပည္ၿပည္ရွိလွသည္။ ႏုငယ္ပ်ိဳမ်စ္ အလွၾကြယ္တဲ့ မိန္မပ်ိဳငယ္ေလး တစ္ေယာက္လိုပဲ – စိုၿပည္၀င္း၀ါလွ်က္ရွိတယ္။
အ၀ါေရာင္ ငုပန္းေတြ ၿပြတ္ခဲေနေပမယ့္ ၿမင္ရသူရင္ထဲ ရုိင္းမသြားဘူး။ လန္းဆန္းမွဳ၊ ေတာက္ပမွဳကို ေပးတဲ့ ငု၀ါ။
ငုအပင္ေတြက အရမ္းလည္း မၿမင့္ဘူး။ အရမ္းလည္း မနိမ့္လွဘူး။
ၾကည့္လို ့ေကာင္းေလာက္တဲ့ ေနရာအၿမင့္ ငုေတြက ပြင့္၀ါေနတတ္တယ္။
သူ ဘယ္အခ်ိန္က စပြင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး။ အခုလို တန္ခူးလ- သၾကၤန္မေရာင္ခင္မွာ ငုပန္း၀ါတို ့ စိုေၿပစြာေတာက္ပေနၾကၿပီ။
ငုပန္းကို ပန္သူနည္းၿပီး ပင္ယံထက္မွာ မူလ အလွအတိုင္းထားရွိေလ့ရွိသည္။ သူ ့ကို ပင္ယံထိပ္မွာ ၿမင္ေတြ ့ရတာ ပိုလို ့ ၿပည့္စံုသြားေစတယ္လုိ ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးေနမိတယ္။ ပင္ယံထိပ္မွာပဲလား- ေၿမၿပင္ ေပၚမွာလည္း ငုပြင့္ဖက္ေလးေတြ ၿပန္ ့ၾကဲေနတာ ေရႊေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နန္းၾကိဳးေလးမ်ားနဲ ့ ယွက္ထားတဲ့ ေကာေဇာတခ်ပ္လိုပါပဲ။
ငုပင္ေအာက္ မွာ ပက္လက္ကုလားထုိင္ေလးခင္း ကဗ်ာစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္နဲ ့ ေႏြအလွကို ကြန္ ့ၿမဴးခြင့္ရရင္ – ဒီေႏြမွာ ေနပူမွန္းေတာင္ သတိထားမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ငုပင္ေအာက္ ခဏခဏေရာက္ၿဖစ္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ငုပန္း၀ါ၀ါကို ေငးၾကည့္ရင္း ေႏြကို နွစ္သက္မိတယ္။
ငုသည္ ေႏြကို အလွဆင္တဲ့ ပန္း
ငုသည္ ေႏြေၾကာင့္ ပူေနတဲ့ ၇င္ကို လန္းဆန္းေစတဲ့ပန္း
ငုသည္ ရနံ ့မသင္းေပမယ့္ အဆင္းလွတဲ့ပန္း
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ငု၀ါ၀ါ ပင္ယံထိပ္မွာ ၀င္း၀ါေနပါေစသား။
မဂၢဇင္း ကာတြန္းတစ္ခုထဲမွာ ဒီလိုဖတ္ဖူးပါတယ္။ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ ေစ်းက အၿပန္လမ္းမွာေတြ႕ေတာ့ တစ္ေယာက္က ေနာက္တစ္ေယာက္ကို ေၿပာေနတာ။
“ကၽြန္မအမ်ိဳးသားက ႏိုင္ငံၿခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတာေလ။ သားက လည္းႏိုင္ငံၿခားမွာပဲ။ သမီးကေတာ့ အဲဒီမွာ ပဲေက်ာင္းတက္ေနေလရဲ႕”
“‘ဟင္ ဒါဆိုရွင္က ဘာလို႕ လိုက္မသြားတာလဲ”
“အဟင္း ကၽြန္မကႀကြားၿခင္လို႕ ေနခဲ့တာေလ”
အဲဒီ ကာတြန္းေလးက အေမေၿပာၿပတာပါ။ အေမကေတာ့ ဟုတ္မွာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ အေမမသိေသးတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။
Read more…
အတိတ္သမိုင္းကို ၿပန္လွည့္လွ်င္ တတ္တူးကို ရဲစြမ္းသတိၱရွိေသာသူမ်ားႏွင့္ ရာဇ၀တ္ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ေသာ သူမ်ားကိုသာ လူပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ေရြးခ်ယ္ၿပိး ထုိးခြင့္ၿပဳခဲ့ေပမယ့္ – အခုအခ်ိန္ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ အလြန္မွာေတာ့ တက္တူး ယဥ္ေက်းမွဳသည္ ပိုမို က်ယ္ၿပန္ ့လာခဲ့သည္။
လူတဦးခ်င္းစီ၏ လြတ္လပ္ခြင့္ ပိုမုိရရွိလာသည္ႏွင့္အမွ် တက္တူးထိုးရၿခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္တို ့မွာ တဆင့္ခ်င္း ေၿပာင္းလဲလာခဲ့သည္။
အေစာပိုင္း အခ်ိန္တုန္းက အရပ္ေဒသတစ္ခု အတြက္၊ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု အတြက္၊ ေအာင္ၿမင္မွဳတစ္ခုအတြက္ ဂုဏ္ၿပဳ မွတ္တမ္းလုိေသာ ရည္ရြယ္ၿဖင့္ တက္တူးကို အမ်ိဳးသားမ်ား လြတ္လပ္စြာ ထုိးလာခဲ့သည္။
ယခု အခ်ိန္ကာလမွာ -တတ္တူးယဥ္ေက်းမွုသည္ တၿဖည္းၿဖည္း က်ယ္ၿပန္ ့လာခဲ့သည္။
အနုပညာရွင္မ်ား၏ တက္တူး အလွကို လူအမ်ားၾကည့္ရွဳဳရင္း တက္တူးသည္ လူအမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အလွအပ အၿပင္အဆင္တစ္ခုၿဖစ္လာခဲ့သည္။
အထူးသၿဖင့္ မိမိလွပေသာ ခႏၶာကိုယ္ အလွအပကို ေဖာ္ထုတ္ၿပသေလ့ရွိေသာ အသက္ ၂၀ မွ ၄၀ အတြင္း အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးတို ့၏အေတြးစိတ္ကူးထဲတြင္ “ဘာမွ မပါ အလြတ္သက္သက္ ၿပထားတာတက္စာရင္ တက္တူးအလွနွင့္ဆုိ ပိုမို ဆြဲေဆာင္မွဳရွိလာမွာပဲ ” ဟူေသာ အယူအဆမ်ား ၀င္ေရာက္လာတာ မထူးဆန္းေတာ့ပါ။
Read more…
ဒီပံုျပင္ကို အဂၤလိပ္လို ဖတ္ဖူးသူလည္း ရွိၾကပါလိမ့္မယ္။
ျမန္မာလိုဘာသာျပန္ဖူးသူလည္း ရွိေကာင္းရွိမယ္။ ခပ္ဆင္ဆင္ ဇာတ္လမ္းမ်ဳိးလည္းရွိလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မဖတ္ဖူးတာေလးကို ရင္ဘတ္နဲ႔ထပ္တူ ျပန္ခံစား လိုက္ပါတယ္။
အဘြားအိုတစ္ဦးဟာ တုန္ခ်ည့္ခ်ည့္လက္အစံုနဲ႔ အနားပဲ့ ပန္းကန္တစ္လံုးကို ေကာက္ယူလိုက္ျပီး သက္ျပင္းအခါခါ ခ်ေနမိတယ္။
Read more…
သူ႔ကို အီတလီ ေပါင္မုန္႔ဖုတ္ဆရာတစ္ဦးမွ ေမြးဖြားခဲ့တယ္။ ဖခင္က ေအာ္ပရာၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူျဖစ္ျပီး သူ႔အတြက္ နာမည္ၾကီးအဆိုေတာ္ေတြရဲ႕ သီခ်င္းေခြကို အျမဲ ဝယ္လာေပးတတ္တယ္။ သီခ်င္းေတြ အျမဲနားေထာင္ျဖစ္ခဲ့လို႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက သီခ်င္းဆိုတာကို သူဝါသနာပါခဲ့တယ္။
အသက္အရြယ္ ၾကီးျပင္းလာခ်ိန္ထိ သီခ်င္းဆိုတာကို သူစဲြစဲြမက္မက္ တပ္မက္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကေလးေတြကို သူခ်စ္တယ္။ ေက်ာင္းဆရာေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္ဖို႔လည္း သူေမွ်ာ္မွန္းထားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းတက္ရင္း Arrigo Pola လို႔ေခၚတဲ့ အဆိုေတာ္ဆီမွာ သူတပည့္ခံခဲ့တယ္။
ေက်ာင္းျပီးတဲ့အခ်ိန္ သူက ဖခင္ကို “ေက်ာင္းဆရာနဲ႔ အဆိုေတာ္ ကြ်န္ေတာ္ဘာကိုေရြးသင့္သလဲ ေဖေဖ”လို႔ ေမးခဲ့တယ္။
ဖခင္က ေလးေလးနက္နက္နဲ႔ “တကယ္လို႔ ထိုင္ခံုႏွစ္လံုးကို သားတစ္ျပိဳင္ထဲထိုင္ခဲ့ရင္ ထိုင္ခံုႏွစ္လံုးၾကားထဲ သားျပဳတ္က်သြားလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထိုင္ခံုတစ္လံုးကိုပဲ သားေသခ်ာေရြးရလိမ့္မယ္” လို႔ ေျဖခဲ့တယ္။
အေဖ့စကားကို နားေထာင္ျပီး ေက်ာင္းဆရာအလုပ္ကို သူေရြးခဲ့တယ္။ စာသင္ရင္း ေက်ာင္းဆရာအလုပ္မွာ သူမျဖစ္ထြန္းႏိုင္မွန္း သိခဲ့လို႔ ေက်ာင္းကိုေက်ာခိုင္းျပီး သီခ်င္းဆိုဖို႔ သူေရြးခဲ့ျပန္တယ္။ Read more…
Wolfram Alpha ဆိုတာကေတာ့ သူ႕ကိုေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို အေျဖ ထုတ္ေပးတဲ့ Answer-Engine တစ္မ်ိဳးပါ။ Google နဲ႕ ကြဲျပားတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ Wolfram Alpha က ကိုယ္ရွာလိုက္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အတြက္ ဝက္ဘ္ဆိုဒ္ေတြ တသီတတန္းၾကီးကို ခ်ျပမွာ မဟုတ္ပဲ သူတြက္ခ်က္လို႕ ရတဲ့ အေျဖကိုပဲ ထုတ္ေပးမွာပါ။ ဝက္ဘ္ဆိုဒ္ လိပ္စာကေတာ့ http://www.wolframalpha.com ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိန္းဂဏန္းနဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့၊ အတြက္အခ်က္နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ ဒါမွမဟုတ္ အခ်က္အလက္နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ အေမးအေျဖေတြ နဲ႕ ပိုျပီး သင့္ေလ်ာ္ပါတယ္။ ေမလ ၁၅ ရက္ေန႕က Wolfram Alpha ကို စတင္ ထုတ္လႊတ္ ခဲ့ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေျပာျပလို႕ စိတ္ဝင္စားတာနဲ႕ ဝူဖရမ္ကို နည္းနည္း ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ၾကည့္ ခဲ့ပါတယ္။ ပထမဆံုးေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူ ေမးခြန္းကေန စေမးၾကည့္ပါတယ္။
Read more…
ဆရာေကာင္းသန္႔စီစဥ္ေသာ Youth လူငယ္ Magazine Vol:3, No.6, June 2008 မွ ဆရာဦးေအာင္သင္း၏ စမ္းၾကည့္ဖူးသလား ကို မွီၿငမ္းပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္၏ဆရာ ေတာင္တြင္းႀကီးသခင္ေက်ာ္စိန္ ေျပာခဲ့ဖူးသည့္ စကားေလးေတြ၊ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္မၾကာခဏ သတိရမိတတ္သည္။ သခင္ေက်ာ္စိန္သည္ လူေပါင္းစံုႏွင့္ေပါင္းသည္။ သူ႕အေပါင္းအသင္းမ်ားထဲတြင္ အရက္သမားလည္းပါသည္။ ဖဲသမားလည္းပါသည္။ ဘိန္းစားလည္းပါသည္။ ဘုရားဒကာလည္းပါသည္။ ကုန္သည္ပြဲစားလည္းပါသည္။
ယခုကၽြန္ေတာ္ေရးခ်င္သည္က သူေျပာျပခဲ့ဖူးေသာ ထုိေခတ္ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္က ဘိန္းစားေတြ၏ သဘာ၀ျဖစ္ပါသည္။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါသည္။
Read more…
တင္း…. ေတာင္
တံခါး၀တြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ ဧည့္ၾကိဳ ေခါင္းေလာင္းေလး ျမည္လာျပန္သည္။ သားသားနားနား ၀တ္ဆင္ထားေသာ အသက္(၃၀)ခန္႔ လူရြယ္တစ္ဦး ေကာ္ဖီနံ႔ သင္းပ်ံ႕ေနေသာ ဆိုင္ထဲသို႔ ၀င္လာသည္။
Read more…
တစ္ခါက ေလယာဥ္ကြင္း တစ္ခုမွာပါ….
ကြ်န္မစီးမဲ့ ေလယာဥ္ ထြက္ခြာဖို႔ ၂ နာရီေလာက္ လိုေနေသးတာနဲ႔ ကြ်န္မလဲ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲ ၀င္ျပီး စိတ္ၾကိဳက္ စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႔ မုန္႔တစ္ထုပ္ ၀ယ္ျပီး ခုံတစ္ခံုမွာ စာထိုင္ဖတ္ေနလိုက္တယ္။ စာအုပ္ထဲ အာရံုစိုက္ ေခါင္းနစ္ျပီး ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ဖတ္ေနမိလဲ မသိဘူး။ ကြ်န္မေဘးမွာ ထိုင္ေနတဲ့ လူဟာ ကြ်န္မရဲ႔ ခြင့္ျပဳခ်က္ မပါဘဲ ကြ်န္မနဲ႔ သူ႔ၾကားက ခံုေပၚမွာတင္ထားတဲ့ မုန္႔ကို ယူစားေနတာကို သတိျပဳမိလိုက္တယ္။ ကြ်န္မလဲ လူေတြေရွ႔မွာ သူ အရွက္ရမွာစိုးတာနဲ႔ မသိဟန္ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ စာဆက္ဖတ္လိုက္ မုန္္႔စားလိုက္နဲ႔ သူ႔ကို ကြ်န္မ မသိမသာ ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ အခ်ိန္ တေရြ႔ေရြ႔ ကုန္သြားသလို မုန္႔ေတြလဲ တစ္ခ်ပ္ျပီး တစ္ခ်ပ္ သူ႔ပါးစပ္ထဲ ၀င္၀င္သြားခဲ့တယ္။ ကြ်န္မ စိတ္တိုလာပါတယ္။
Read more…
မိဘမဲ့ေက်ာင္းက ၾကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ လူငယ္ တစ္ေယာက္က သူေတြ႔ၾကံဳခဲ့ ရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳကို ဒီလိုေျပာျပသြားခဲ့ တယ္။
Read more…
Recent Comments